تروما آن گسست بنیادین در روان است که در مواجهه با محرکی هولناک، چه برونزا و چه درونزاد، رخ مینماید؛ محرکی که از ظرفیتهای ذهن برای هضمِ فعال فراتر رفته و چونان توفانی ویرانگر، کارکردهای روانی را به سختی درمینوردد. حالتِ ذهنیِ قربانیِ تروما، سراسر در محاصرهی حس درماندگی است: از کرختی کامل و انزوایی شبهمرگآور […]
ناخودآگاه چیست؟ ناخودآگاه به محتواها یا فرایندهای ذهنیای اطلاق میشود که فرد از آنها آگاه نیست، اما بهطور فعال بر تجربههای خودآگاه تأثیر میگذارند. در روانکاوی، ناخودآگاه به منطقهای فرضی از ذهن اشاره دارد که در آن محتواهای ذهنی به دلیل سرکوبی از دسترسی به آگاهی محروم میشوند و بر اساس شیوههای عملکرد خاص خود […]
دومین شماره از دیگرینامه با عنوان «در نکوهش و نکوداشت مهاجرت»، همزمان با روز جهانی مهاجرت (۱۸ دسامبر) منتشر شد. این مجموعه، نگاهی روانکاوانه به تجربهی مهاجرت دارد و در شش فصل منسجم، مهمترین دغدغههای روانی این پدیده را بررسی میکند. مقالات این شماره، حوزههای گوناگونی را پوشش میدهند؛ از چالشهای اولیهای مانند یادگیری زبان […]
در روانکاوی، لیبیدو یا انرژیِ روانیِ غریزهیِ زندگی بهطور کلی، یا انرژی غریزهیِ جنسی بهطور خاص تعریف میشود. در اولین فرمولبندی زیگموند فروید، این انرژی صرفاً جنسی در نظر گرفته میشد، اما بعدها این مفهوم را گسترش داد تا شامل تمام مظاهر عشق، لذت و حفظ ذات شود. فهرست مطالب تعریف لیبیدو لیبیدو برگرفته از […]
این مقاله ترجمهی مقالهای با عنوان «The social is the unconscious of the unconscious of psychoanalysis» به تالیف ایال روزمارین است. کلیدواژهها: امر جمعی، امر اجتماعی، ناخودآگاه، قربانیسازی، آگاهی آیا روانکاو بودن به معنای داشتن حساسیت سیاسی خاصی است؟ این پرسشی است که در پی به قدرت رسیدن دانلد ترامپ و بازتابهای سیاسی و شخصی این […]
مقاله «درمان روانکاوانه تروما و شخصیت تحلیلگر» ترجمهی مقالهای با عنوان «Psychoanalytic Treatment of Trauma and the Analyst’s Personality» تالیف سلمان اختر [۱] است. زیگموند فروید (۱۹۱۲) در بیان رهنمودهای خود برای اجرای درمان روانکاوانه، صراحتاً اعلام کرد که آنچه پیشنهاد میدهد با شخصیت خود او سازگار است و دیگران ممکن است شیوههای خاص خود […]